Hieronder
weergegeven is een Nederlandse vertaling van het eerste pamflet dat verspreid
werd door de Duitse studentenverzetsgroep die Weisse Rose. Dit pamflet is in juni 1942 opgesteld door Hans
Scholl en Alexander Schmorell. Hans Scholl werd op 22 februari 1943 ter dood
veroordeeld door het Duitse Volksgerichtshof. De executie vond diezelfde dag nog plaats. Alexander
Schmorell onderging op 13 juli 1943 hetzelfde lot.
Niets is een cultuurvolk
onwaardiger dan zich zonder verzet door een
onverantwoordelijke en door
duistere driften geleide kliek van heersers te laten ‘regeren’. Is het niet zo
dat tegenwoordig elke eerlijke Duitser zich schaamt voor zijn regering, en wie
van ons heeft een idee van de smaad die over ons en onze kinderen zal komen als
ons ooit de schellen van de ogen vallen en de afgrijselijkste, iedere
beschrijving tartende misdaden aan het licht komen? Als het Duitse volk in zijn
diepste wezen al zo gecorrumpeerd en uiteengevallen is dat het zonder een hand
uit te steken - lichtzinnig vertrouwend op een twijfelachtige historische
wetmatigheid - het hoogste prijsgeeft wat een mens bezit en wat hem verheft
boven alle andere schepselen, de vrije wil namelijk, de vrijheid om de loop der
geschiedenis mede te bepalen en aan zijn rationele beslissingen te onderwerpen
- als de Duitsers, aldus gespeend van elke individualiteit, al zo in een
geesteloze, laffe massa veranderd zijn, dan, ja, dan verdienen ze dat ze ten
onder gaan. Goethe noemt de Duitsers een tragisch volk, net als de Joden en de
Grieken, maar tegenwoordig lijkt het er meer op dat ze een slappe, willoze
kudde leeggezogen meelopers zijn, die, beroofd van hun kern, bereid zijn zich
in het verderf te laten storten. Zo lijkt het - maar zo is het niet; het is
eerder zo dat alle individuen langzaam, verraderlijk, systematisch zijn
verkracht en in een geestelijke gevangenis gestopt. En pas toen ze geboeid in
de cel lagen, beseften ze eindelijk wat voor fatale dingen er gebeurden.
Slechts weinigen zagen de dreigende ondergang, en de beloning voor hun
heroïsche waarschuwingen was de dood. Over het lot van die mensen zal nog het
nodige te zeggen zijn. Als iedereen wacht tot de ander begint, zullen de boden
van de wrekende Nemesis onstuitbaar oprukken en dan zal ook het laatste
slachtoffer zinloos in de muil van de onverzadigbare demon geworpen worden.
Daarom moet iedereen zijn verantwoordelijkheid binnen de cultuur van het
christendom en het avondland kennen en zich in dit laatste uur verzetten waar
hij maar kan, en in actie komen tegen de gesel van de mensheid, tegen het fascisme en elk
aanverwant systeem van de absolute staat. Pleeg passief verzet - verzet - waar je maar kunt,
verhinder dat deze atheïstische oorlogsmachine blijft draaien, voordat het te
laat is, voordat ook de laatste steden, net als Keulen, zijn veranderd in een
puinhoop en voordat ook de rest van de jeugd van het volk ergens voor de hybris
van een Untermensch is
doodgebloed. Vergeet niet dat elk volk de regering verdient die het kan
uithouden!
Uit De
Wetgeving van Lycurgus en Solon van Friedrich Schiller:
[…] Gemeten aan het doel dat hij zich had gesteld, is de
wetgeving van Lycurgus een meesterlijk staaltje van staats- en mensenkunde. Hij
wilde een machtige, in zichzelf rustende, onaantastbare staat; politieke kracht
en duurzaamheid waren het doel waarnaar hij streefde en voorzover dat onder
zijn omstandigheden mogelijk was, heeft hij dat doel ook bereikt. Als we echter
de doelstelling van Lycurgus afzetten tegen de doelstelling van de mensheid, dan
moet onze aanvankelijke vluchtige
bewondering
plaatsmaken voor een diepe afkeer. Alles mag worden opgeofferd ten gunste van
de staat, alleen niet datgene waarvoor de staat zelf slechts een middel is. De
staat zelf is nooit het doel, hij is slechts van belang als een voorwaarde
waaronder het doel van de mensheid kan worden vervuld, en het doel van de
mensheid is niets anders dan het stimuleren van alle krachten van de mens,
vooruitgang. Belemmert een staatkundige constitutie de ontwikkeling van alle
krachten die in de mens schuilen, belemmert zij de vooruitgang van de geest,
dan is zij verwerpelijk en schadelijk, hoe doordacht en volmaakt zij op haar
manier ook moge zijn. Haar duurzaamheid zelf strekt haar dan meer tot verwijt
dan tot eer - zij is dan niet meer dan een verlengstuk van het kwaad; hoe
langer zij bestaat, hoe schadelijker zij wordt.
[…] De politieke verdienste en het verwerven daarvan gaan ten koste van alle
morele gevoelens. In Sparta bestond geen echtelijke liefde, geen moederliefde,
geen kinderliefde, geen vriendschap - er bestonden uitsluitend burgers,
uitsluitend burgerlijke deugden.
[…] Een staatswet verplichtte de Spartanen tot de onmenselijkheid jegens hun
slaven; in die ongelukkige slachtoffers werd de mensheid beschimpt en
mishandeld. In het wetboek van Sparta werd het gevaarlijke principe gepredikt
dat mensen als middel en niet als doel beschouwd dienden te worden - daardoor
werden de grondvesten van het natuurrecht en van de zedelijkheid bij wet
ondergraven.
[…] Hoeveel mooier is het schouwspel dat de ruige krijgsman Gaius Marcius in
zijn kamp voor Rome ons biedt. Hij offert wraak en overwinning op, omdat hij de
tranen van de moeder niet kan zien vloeien!
[...] De staat (van Lycurgus) zou zich slechts onder één voorwaarde kunnen
handhaven: als de geest van het volk zou stilstaan; hij zou dus alleen kunnen
voortbestaan als hij het hoogste en enige doel van een staat niet verwezenlijkte.
Uit Goethes Des Epimenides Erwachen, tweede
bedrijf, vierde scène:
Genieën:
Wat koen de afgrond is ontstegen,
Kan door een onafwendbaar lot
De halve wereld doen bewegen,
Doch d' afgrond in moet tot het slot.
Reeds dreigt de vrees ons te bevangen:
Vergeefs probeert hij te weerstaan!
En allen die nog aan hem hangen,
Zij moeten ook te gronde gaan.
Hoop:
Nu ontmoet ik dappere knapen,
Die des nachts hier zijn verzameld
Om te zwijgen, niet te
slapen,
En het schone woord der vrijheid
Wordt gefluisterd en gestameld,
Tot in ongewende nieuwheid
Wij op onze tempelstoepen
Wederom verrukt het roepen:
Vrijheid! Vrijheid!
Wij verzoeken u dit met
zoveel mogelijk doorslagen over te typen en verder te verspreiden!
Reacties
Een reactie posten