Speech van Charlie Chaplin in 'The Great Dictator'

 

Het spijt me, maar ik wil geen keizer worden.

Dat is mijn zaak niet. Ik wil over niemand heersen. Ik wil graag mensen helpen als dat kan. Joden, heiden, zwarte  en witte mensen.

We willen allemaal mensen helpen. Mensen zijn zo. We willen leven met elkaars geluk, niet met elkaars ellende. We willen elkaar niet haten of verachten. In deze wereld is er ruimte voor iedereen en deze goede aarde is rijk. Ze kan iedereen voorzien. De manier van leven kan vrij zijn en mooi.

Maar we zijn de weg kwijt.

Hebzucht heeft onze zielen vergiftigd, heeft de wereld gebarricadeerd met haat en heeft ons in ellende en geweld gestort.

We hebben snelheid ontwikkeld, maar onszelf toch ingesloten. Machines hebben ons overvloed gegeven, maar we willen meer. Onze kennis heeft ons cynisch gemaakt. Onze slimheid: hard en onvriendelijk. We denken te veel en voelen te weinig. Meer dan machines, hebben we mensheid nodig. Meer dan slimheid, hebben we vriendelijkheid en zachtmoedigheid nodig. Zonder deze kwaliteiten, wordt het leven gewelddadig en zal alles verloren gaan. Het vliegtuig en de radio hebben ons dichter bij elkaar gebracht. De aard van deze uitvindingen schreeuwt om de goedheid bij de mensen. Het schreeuwt om universeel broederschap en voor gelijkheid. Zelfs nu bereikt mijn stem miljoenen mensen over de hele wereld. Miljoenen wanhopige mannen, vrouwen en kleine kinderen. Slachtoffers van een systeem dat mensen laat martelen en onschuldige mensen gevangen zet. Tegen diegenen die me kunnen horen zeg ik: Wanhoop niet! De ellende die nu heerst, is slechts het voorbijgaan van hebzucht. De bitterheid van mensen die bang zijn voor de weg van menselijke vooruitgang. De haat van deze mensen zal voorbijgaan en dictators sterven, en de macht die ze van de mensen namen, zal teruggaan naar de mensen. Zolang mensen sterven, zal vrijheid niet verloren gaan.

Soldaten! Geef jezelf niet aan onmensen, mensen die jullie verachten en jullie tot slaaf maken, die  jullie leven regisseren en vertellen wat jullie moeten doen, denken en voelen. Diegenen die jullie drillen, op dieet stellen, behandelen als vee en als kanonnenvlees behandelen. Geef jullie zelf toch niet aan deze onnatuurlijke mensen. Machine mensen met machine gedachten en machine harten! Jullie zijn geen machines, geen vee, jullie zijn mensen! Jullie hebben de liefde voor de mensheid in jullie harten. Jullie haten niet, alleen de ongeliefden haten, ongeliefden en onnatuurlijken.

Soldaten! Vecht niet voor slavernij, maar voor vrijheid! In Lucas, 17 staat: “Het Rijk Gods zit in mensen”. Niet in één man of één groep, maar in alle mensen! In jullie! Jullie, de mensen, hebben de macht. De macht om machines te maken. De macht om geluk te creëeren. Jullie, de mensen, hebben de macht om dit leven vrij en mooi te maken. Om van dit leven een prachtig avontuur te maken. Dan nu, in de naam van democratie, laten we deze macht gebruiken, laten we ons verenigen. Laten we vechten voor een nieuwe wereld. Een fatsoenlijke wereld waarin mensen een kans hebben om te werken. Waar jeugd een toekomst heeft, en ouderen zekerheid hebben. Bij de belofte van deze zaken, kwamen onmensen aan de macht. Maar ze liegen. Zij zullen hun beloftes niet nakomen, dat doen ze nooit. Dictators bevrijden zichzelf, maar ze houden de mensheid gevangen. Laat ons nu vechten om die belofte waar te maken. Laat ons vechten om de wereld te bevrijden, om onze landsgrenzen te verwijderen. Weg met hebzucht, haat en onverdraagzaamheid. Laat ons vechten voor een wereld met redelijkheid, een wereld waarin wetenschap en vooruitgang, zullen leiden tot geluk voor de hele mensheid!

Charlie Chaplin